أو مىشد ؟ ! سيزده كس از مهاجرين وباقي از أنصار در آن واقعه صعب پاى ثبات افشرده بودند ، همه را يا اكثرى را شيعه زير سهام طعن گرفته‌اند ، فمن المهاجرين أبو بكر وعمر وطلحة وعبد الرحمن بن عوف وسعد بن أبي وقاص . . وكلّهم عند الشيعة مطعونون ، وعلى هذا القياس حال الأنصار . ونزد أهل سنت بعد وقوع فرار - كه نهايتش ارتكاب كبيره است وبه توبه محو شد - لياقت امامتش جايى نرفته . واگر از روى كتب سير تمام آن واقعه را كسى به تأمل مطالعه نمايد فراركنندگان را معذور دارد كه بعد از انتشار خبر كشته شدن سردار وتباهى لشكر ثبات خيلى دشوار است . ودر غزوه بدر به حكم آن حضرت ، براي خدمت بيماردارى حضرت رقيه خاتون ( عليها السلام ) تخلف نمود ، در رنگ تخلف حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] در غزوه تبوك كه براي خبرگيرى عيال آن جناب ، ايشان را مأمور فرموده بودند ، واين قسم حاضر نشدن بهتر از حاضر شدن است ، ولهذا جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم فرمود : إن لعثمان أجر رجل ممّن شهد بدراً ، وسهمه . وبيعة الرضوان خود محض براي عثمان واقع شد چون از صحابه كسى قبول نمىكرد كه به مكة برود وبا كافران جواب وسؤال نمايد ، عثمان به اين سفارت ورسالت مأمور شد ، وبعد از رفتن أو ناگاه خبر در لشكر فاش شد كه كافران عثمان را كشتند وبه جمعيت فراوان مستعد جنگ مىآيند ، آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم از ياران خود بيعت بر موت گرفت تا در بدل